شماره ۶۹۲ - به مستی مرده ام ساقی، مهل مخمور در خاکم
شماره ۶۹۴ - به دل سخت تو حرفی ز دل تنگ زدم
شماره ۶۹۶ - اشک کبابم، از دل سوزان فروچکم
شماره ۶۹۹ - جهان را رونق از شادابی گفتار می آرم
شماره ۷۰۱ - می شود دل چو گل از عیش پریشان چه کنم؟
شماره ۷۱۰ - دل آگه سر راهش ز پاس راز گرداندم
شماره ۷۱۱ - دست بر دل کی درین وحشت سرا می داشتم؟
شماره ۷۱۵ - ز بس دارد غم آن گل عذار آشفته احوالم
شماره ۷۱۸ - نگاهی کن به حالم، دل به یغما دادهٔ عشقم
شماره ۷۲۲ - خشت خرد به روزنه قال می زنیم
شماره ۷۲۴ - بر آن سرم که غم تازه در کنار کشم
شماره ۷۲۷ - محیط گوهری از اشک طوفان زای خود دارم
شماره ۷۲۸ - شد فاش ز گلبرگ لبت راز نهانم
شماره ۷۲۹ - از وضع زخود رفتگی یار خرابم
شماره ۷۳۲ - خرقه را در گرو ساغر لبریز کنیم
شماره ۷۳۶ - لب عرض شکوه خامش نه ز بیم غیر دارم
شماره ۷۳۸ - سحر اشکم خروشان بود و آهم شیون افکن هم
شماره ۷۳۹ - تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشان
شماره ۷۴۰ - محبّت برتر آمد از چه و چون
شماره ۷۴۱ - اگر خورشید را در زیر دامان می توان کردن