شماره ۴۲ - ز زلف تو جان چون شود فارغ آیند
شماره ۴۳ - دل بی غم تو چرا نشیند
شماره ۴۴ - دیده از دیدن تو بس نکند
شماره ۴۶ - چو جان خیال لبش در درون بگرداند
شماره ۴۷ - هر لحظه بر دلم ز تو گر صد بلا رسد
شماره ۴۸ - هر چه آن سرو ناز می گوید
شماره ۴۹ - تیرت ار پیکان خونین از جگر بیرون برد
شماره ۵۰ - مژهاش صف زد و با خنجر و بس تیز آمد
شماره ۵۱ - جز تحفه جان عاشق درویش ندارد
شماره ۵۳ - تا دل نظری به حال خود کرد
شماره ۵۵ - چو دلبران به دل ما سه چیز می جویند
شماره ۵۶ - چون دلبران ز زلف سیه تاب می دهند
شماره ۵۸ - یک ذره بدان دهن که گوید
شماره ۵۹ - کاری ندارم در جهان جز گریه در کردار خود
شماره ۶۱ - ترسم آن سرور خوبان ستمش یاد آید
شماره ۶۲ - عمر بگذشت بدو سال اگر باز آید
شماره ۶۳ - بر گلت از عرق گلاب افتاد
شماره ۶۴ - ز بهر تیر تو میلِ (میلم) بهر مغاک برد
شماره ۶۵ - با سلسلۀ زلفی دل میل بسی دارد
شماره ۶۶ - با آنکه دل به درد تو بس دردمند بود