شماره ۲۰ - خوشا دلی که به مهر وی و نشانه ی اوست
شماره ۲۱ - چو عقد سنبل تو عقده بر جبین انداخت
شماره ۲۲ - کسی که عشق تو ورزید با فراغ نرفت
شماره ۲۳ - بسم نبود که زلفت به قصد دین برخاست
شماره ۲۴ - قدم به پرسش من رنجه کن به رسم عیادت
شماره ۲۵ - با لعل جان فزای تو آب زلال چیست
شماره ۲۶ - قدت سرو گفتیم و رویی نداشت
شماره ۲۷ - امروز ز نو دلبر ما خوی دگر داشت
شماره ۲۸ - دلم را جز غمت سودی نماندست
شماره ۲۹ - دل بسی گردید چون زلف تو دلداری نیافت
شماره ۳۰ - تا به تیغ ستم اندر دل من چاک انداخت
شماره ۳۱ - از عنبرت غبار چو بر یاسمین نشست
شماره ۳۲ - چو بر دل لشکر دل از کمین ریخت
شماره ۳۳ - دلبرا در کشتن ما خود بگویی سود چیست
شماره ۳۴ - خوش بود که تیرش به دل ما گذری داشت
شماره ۳۵ - هر سر که بوی سنبل تو در دماغ داشت
شماره ۳۸ - زلف و رخ تو چون شب مهتاب نماید
شماره ۳۹ - خوب رویان چو صید عام کنند
شماره ۴۰ - دانی که جان به فکر لبت در چه حال بود
شماره ۴۱ - از کمان خانه چو خوبان سحری بگشایند