شماره ۹۸ - چون در صفت آن لب شکر شکن آیم
شماره ۹۹ - از آن ساعت که روی آن بت پیمان شکن دیدم
شماره ۱۰۰ - چرا ز درد غم یار خود بغم باشیم
شماره ۱۰۱ - خواهم که با تو قصه خود در میان نهم
شماره ۱۰۳ - مرا گر هجر دل بر آتش است و دیده دریا هم
شماره ۱۰۴ - تا دل به قید زلف دل آرام بسته ایم
شماره ۱۰۵ - به پیش عارض او عرض آفتاب مکن
شماره ۱۰۶ - گویا بگذشتی ز چمن با رخ گلگون
شماره ۱۰۷ - آمد نگار بر در دل دیده باز کن
شماره ۱۰۸ - ما را درون پرآتش و غافل نگار از آن
شماره ۱۰۹ - عمر در صبر شد و وعدۀ دیدار همان
شماره ۱۱۰ - ای جان فدای جمله به شمشیر جنگ تو
شماره ۱۱۱ - تا کی کنیم آتش دل را نهان از او
شماره ۱۱۲ - دل و جگر به غم تو کباب شد هر دو
شماره ۱۱۴ - خوشا شب تا سحر با او نشسته
شماره ۱۱۵ - ماییم ز عشق مست رفته
شماره ۱۱۶ - اگر از دهان تو زد لاف پسته
شماره ۱۱۷ - ای نسیم از دوست اعلامی بده
شماره ۱۱۸ - خطت طعنه بر مشک و عنبرزده
شماره ۱۱۹ - تا مردمک دیده من حسن تو دیده