شماره ۱ - ای از صفات حسن تو بر هر گذر افسانه ای
شماره ۱۲۱ - دو زلف سرکش دلبند داری
شماره ۱۲۲ - دلا گر عشق مهروئی نداری
شمارهٔ ۱۰ - و له فی مدح دلشاد شاه
شماره ۲ - پیش دلسوزان درآر آن شمع بزم افروز را
شماره ۳ - چون پریشان می کند آن زلف عنبربیز را
شماره ۵ - پیش تو عرضه می کنم حال تباه خویش را
شماره ۶ - خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا
شماره ۷ - روز اوّل که به چشمت نظر افتاد مرا
شماره ۸ - نمی کنی نظری بیدلان غمگین را
شماره ۹ - زلفی که چو دود است بر آتش وطن او را
شماره ۱۰ - هر آن کس که دیده ست آن خاک پا
شماره ۱۱ - ای جبینت ماه و رویت آفتاب
شماره ۱۴ - بس که جانم ز تمنّای رخ یار بسوخت
شماره ۱۵ - دل که از من گشت ناپیدا کجاست؟
شماره ۱۶ - این چه شمع است که در مجلس مستان برپاست
شماره ۱۸ - یاقوت شکربار ترا لذّت قند است
شماره ۱۹ - عاشق سوخته دل زنده به جانی دگر است
شماره ۲۰ - سر معشوق بر بالین ناز است
شماره ۲۱ - دلم متاب که هجران سینه تاب بس است