عرفان

مولوی غزلیات غزل ۲۵۳۲ - که افسون خواند در گوشت، که ابرو پر گره داری؟ مولوی غزلیات غزل ۲۵۳۳ - برآ بر بام ای عارف، بکن هر نیم شب زاری مولوی غزلیات غزل ۲۵۳۵ - هر آن بیمار مسکین را که از حد رفت بیماری مولوی غزلیات غزل ۲۵۳۶ - مثال باز رنجورم زمین بر، من ز بیماری مولوی غزلیات غزل ۲۵۳۸ - حجاب از چشم بگشایی، که سبحان الذی اسری مولوی غزلیات غزل ۲۵۳۹ - یکی طوطی مژده آور، یکی مرغی خوش آوازی مولوی غزلیات غزل ۲۵۴۰ - چو شیر و انگبین جانا چه باشد گر درآمیزی؟ مولوی غزلیات غزل ۲۵۴۱ - الا ای جان جان جان، چو می‌بینی چه می‌پرسی؟ مولوی غزلیات غزل ۲۵۴۲ - بتاب ای ماه بر یارم، بگو یارا اغا پوسی مولوی غزلیات غزل ۲۵۴۶ - سحرگه گفتم آن مه را که ای من جسم و تو جانی مولوی غزلیات غزل ۲۵۴۷ - شدم از دست یک باره زدست عشق تا دانی مولوی غزلیات غزل ۲۵۴۹ - چو دید آن طرهٔ کافر، مسلمان شد مسلمانی مولوی غزلیات غزل ۲۵۵۰ - یکی دودی پدید آمد، سحرگاهی به هامونی مولوی غزلیات غزل ۲۵۵۱ - دلی یا دیدهٔ عقلی تو، یا نور خدابینی؟ مولوی غزلیات غزل ۲۵۵۵ - چرا، چون ای حیات جان درین عالم وطن داری مولوی غزلیات غزل ۲۵۵۶ - زهی چشم مرا حاصل شده آیین خون ریزی مولوی غزلیات غزل ۲۵۵۷ - هر آن چشمی که گریان‌‌ست در عشق دلارامی مولوی غزلیات غزل ۲۵۵۹ - الا ای یوسف مصری ازین دریای ظلمانی مولوی غزلیات غزل ۲۵۶۰ - الا ای جان قدس آخر به سوی من نمی‌آیی؟ مولوی غزلیات غزل ۲۵۶۱ - مسلمانان مسلمانان، مرا جانی‌‌ست سودایی