غزل ۲۴۷۶ - هین که خروس بانگ زد وقت صبوح یافتی
غزل ۲۴۷۸ - باز چه شد تو را دلا؟ باز چه مکر اندری؟
غزل ۲۴۷۹ - پیش از آن که از عدم کرد وجودها سری
غزل ۲۴۸۰ - ای دل بیقرار من راست بگو چه گوهری؟
غزل ۲۴۸۱ - با همگان فضولکی چون که به ما ملولکی؟
غزل ۲۴۸۲ - ای که لب تو چون شکر هان که قرابه نشکنی
غزل ۲۴۸۳ - تلخ کنی دهان من قند به دیگران دهی
غزل ۲۴۸۴ - خواجه اگر تو همچو ما بیخود و شوخ و مستییی
غزل ۲۴۸۶ - ای زده مطرب غمت در دل ما ترانهیی
غزل ۲۴۸۷ - هست به خطه عدم شور و غبار و غارتی
غزل ۲۴۸۸ - ای که غریب آتشی در دل و جان ما زدی
غزل ۲۴۹۱ - جمع مکن تو برف را بر خود تا که نفسری
غزل ۲۴۹۲ - هر بشری که صاف شد در دو جهان ورا دلی
غزل ۲۴۹۵ - آن که بخورد دم به دم سنگ جفای صد منی
غزل ۲۴۹۷ - صبح چو آفتاب زد رایت روشنایییی
غزل ۲۴۹۸ - مرا سودای آن دلبر ز دانایی و قرایی
غزل ۲۴۹۹ - مسلمانان مسلمانان مرا ترکیست یغمایی
غزل ۲۵۰۰ - چه افسردی دران گوشه؟ چرا تو هم نمیگردی؟
غزل ۲۵۰۲ - امیر دل همیگوید تو را، گر تو دلی داری
غزل ۲۵۰۳ - چو سرمست منی ای جان، ز خیر و شر چه اندیشی؟