شماره ۱۷۲ - بسکه از رشک سرشکم خاطر دریا پر است
شماره ۱۷۵ - گر به دست آید گل داغ از گلستان خوشتر است
شماره ۱۷۸ - گر شب وصل تو بی مهتاب باشد بهتر است
شماره ۱۷۹ - موم شمع کشته از دل چون شد آهن بهتر است
شماره ۱۸۰ - بسکه سودای تماشای تو پنهان در سر است
شماره ۱۸۲ - هر نفس جزو پریشان کتاب دیگر است
شماره ۱۸۴ - قفل غم بهر گشاد دل کلید دیگر است
شماره ۱۸۵ - اقلیم درد را سحر و شام دیگر است
شماره ۱۸۶ - جبهه تسلیم جان را سجده گاه دیگر است
شماره ۱۸۷ - نکنی صید یقینی به گمانی که تو راست
شماره ۱۸۸ - شمشیر عشق را نمک شرم جوهر است
شماره ۱۸۹ - گرد راه تو جلوه پرداز است
شماره ۱۹۰ - روز جزا خجالت سرشار نارساست
شماره ۱۹۲ - قطع نظر جزای دل بدگمان خوش است
شماره ۱۹۳ - آتش زدی به لاله، عذار اینچنین خوش است
شماره ۱۹۴ - فیض نومیدی از امید مروت بیش است
شماره ۱۹۷ - سلیمانی است دل نقش نگینش نام معشوق است
شماره ۱۹۸ - دل اگر رفت گرفتار طلسم خاک است
شماره ۱۹۹ - همه روی زمین خطرناک است
شماره ۲۰۰ - بهار شوخی او جشن تازه فلک است