عرفان

مولوی غزلیات غزل ۲۸ - ای شاه جسم و جان ما، خندان کن دندان ما مولوی غزلیات غزل ۲۹ - ای از ورای پرده‌ها، تاب تو تابستان ما مولوی غزلیات غزل ۳۰ - ای فصل با باران ما، برریز بر یاران ما مولوی غزلیات غزل ۳۱ - بادا مبارک در جهان، سور و عروسی‌های ما مولوی غزلیات غزل ۳۲ - دیدم سحر آن شاه را، بر شاهراه هل اتی مولوی غزلیات غزل ۳۳ - می ده گزافه ساقیا، تا کم شود خوف و رجا مولوی غزلیات غزل ۳۴ - ای عاشقان ای عاشقان آمد گه وصل و لقا مولوی غزلیات غزل ۳۵ - ای یار ما، دلدار ما، ای عالم اسرار ما مولوی غزلیات غزل ۳۶ - خواجه بیا، خواجه بیا، خواجه دگربار بیا مولوی غزلیات غزل ۳۷ - یار مرا، غار مرا، عشق جگرخوار مرا مولوی غزلیات غزل ۳۸ - رستم ازین نفس و هوی، زنده بلا مرده بلا مولوی غزلیات غزل ۴۰ - طوق جنون سلسله شد، باز مکن سلسله را مولوی غزلیات غزل ۴۱ - شمع جهان دوش نبد نور تو در حلقۀ ما مولوی غزلیات غزل ۴۲ - کار تو داری صنما، قدر تو، باری صنما مولوی غزلیات غزل ۴۳ - کاهل و ناداشت بدم، کار درآورد مرا مولوی غزلیات غزل ۴۴ - در دو جهان لطیف و خوش همچو امیر ما کجا؟ مولوی غزلیات غزل ۴۵ - با لب او چه خوش بود گفت و شنید و ماجرا مولوی غزلیات غزل ۴۶ - دی بنواخت یار من، بندۀ غم رسیده را مولوی غزلیات غزل ۴۷ - ای که تو ماه آسمان، ماه کجا و تو کجا؟ مولوی غزلیات غزل ۴۸ - ماه درست را ببین، کو بشکست خواب ما