عرفان

مولوی غزلیات غزل ۲ - ای طایران قدس را عشقت فزوده بال‌ها مولوی غزلیات غزل ۳ - ای دل چه اندیشیده‌یی در عذر آن تقصیرها؟ مولوی غزلیات غزل ۴ - ای یوسف خوش نام ما، خوش می‌روی بر بام ما مولوی غزلیات غزل ۵ - آن شکل بین، وان شیوه بین، وان قد و خد و دست و پا مولوی غزلیات غزل ۷ - بنشسته‌ام من بر درت تا بو که برجوشد وفا مولوی غزلیات غزل ۸ - جز وی چه باشد کز اجل اندر رباید کل ما مولوی غزلیات غزل ۹ - من از کجا، پند از کجا؟ باده بگردان ساقیا مولوی غزلیات غزل ۱۱ - ای طوطی عیسی نفس، وی بلبل شیرین نوا مولوی غزلیات غزل ۱۲ - ای نوبهار عاشقان، داری خبر از یار ما مولوی غزلیات غزل ۱۳ - ای باد بی‌آرام ما، با گل بگو پیغام ما مولوی غزلیات غزل ۱۴ - ای عاشقان ای عاشقان امروز ماییم و شما مولوی غزلیات غزل ۱۵ - ای نوش کرده نیش را، بی‌خویش کن باخویش را مولوی غزلیات غزل ۱۶ - ای یوسف آخر سوی این یعقوب نابینا بیا مولوی غزلیات غزل ۱۷ - آمد ندا از آسمان جان را که بازآ، الصلا مولوی غزلیات غزل ۱۸ - ای یوسف خوش نام ما، خوش می‌روی بر بام ما مولوی غزلیات غزل ۱۹ - امروز دیدم یار را، آن رونق هر کار را مولوی غزلیات غزل ۲۲ - چندان بنالم ناله‌ها، چندان برآرم رنگ‌ها مولوی غزلیات غزل ۲۴ - چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را ؟ مولوی غزلیات غزل ۲۶ - هر لحظه وحی آسمان، آید به سر جان‌ها مولوی غزلیات غزل ۲۷ - آن خواجه را در کوی ما، در گل فرو رفته‌ست پا