شماره ۳۴ - جان من تنها نه خوبان را صباحت لازم است
شماره ۴۰ - جهان نمای درستی، دل شکستهی ماست
شماره ۴۴ - در غمت کاری که آه آتشینم کرده است
شماره ۴۵ - راستی کج کلها عهد تو سخت آمد سست
شماره ۵۵ - آن پابرهنه را که به دل حرص و آز نیست
شماره ۵۷ - از دست تو کس همچو من بی سر و پا نیست
شماره ۵۸ - کینه ی دشمن مرا گفتی چرا در سینه نیست؟
شماره ۶۰ - آنکه آتش برفروزد آه دل افروز ماست
شماره ۷۶ - جز شور و شر از چشم سیاه تو نریزد
شماره ۷۷ - با تو در پرده دلم راز و نیازی دارد
شماره ۸۵ - چون ز شهر آن شاهد شیرین شمایل می رود
شماره ۸۶ - خرم آن روزی که ما را جای در میخانه بود
شماره ۸۸ - بهار آمد و در جام باده باید کرد
شماره ۹۰ - کاخ جور تو گر از سیم بنایی دارد
شماره ۹۳ - چون سبو در پای خم هر کس چو من سر سوده بود
شماره ۹۴ - هر آنکه سخت به من لاف آشنائی زد
شماره ۱۰۹ - گر از دو روز عمر مرا یک نفس بماند
شماره ۱۱۲ - باز طوفان بلا لجه ی خون می خواهد
شماره ۱۱۵ - آن غنچه که نشکفت ز حسرت دل ما بود
شماره ۱۱۷ - یک دم دل ما از غم، آسوده نخواهد شد