عرفان

کوهی غزلیات شماره ۱۶۷ - بحسن خود شد او دلدار عاشق کوهی غزلیات شماره ۱۶۹ - هستم از علم نظر دانای حق کوهی غزلیات شماره ۱۷۰ - همچو مه دیدم شبی دیدار عشق کوهی غزلیات شماره ۱۷۱ - روحم از عالم امر است و تن از عالم حق کوهی غزلیات شماره ۱۷۲ - تا ببیند او خم ابروی آن مه یک به یک کوهی غزلیات شماره ۱۷۳ - دارد از جان و دل ما لعل او صد گونه رنگ کوهی غزلیات شماره ۱۷۴ - زمین وانجم و خورشید و ماه تا افلاک کوهی غزلیات شماره ۱۷۵ - نظر دارد بسوی ما شه عیار تنها یک کوهی غزلیات شماره ۱۷۶ - حله حور بود فصل بهاران کپنک کوهی غزلیات شماره ۱۷۷ - روح اگر از چاه تن افتاد بر اوج فلک کوهی غزلیات شماره ۱۷۸ - آتش و آبست و لعل و سیم و زر در جان سنگ کوهی غزلیات شماره ۱۷۹ - ای رخت شمع تابخانه دل کوهی غزلیات شماره ۱۸۰ - روی آن ماه چو خورشید عیانست ای دل کوهی غزلیات شماره ۱۸۱ - از روی حسن معنی جانرا بتی است مایل کوهی غزلیات شماره ۱۸۲ - خسبیده چند مانی در جامه خواب غافل کوهی غزلیات شماره ۱۸۳ - بیجان و تن دلم شد با وصل یار واصل کوهی غزلیات شماره ۱۸۴ - من درد کش باده صهبای الستم کوهی غزلیات شماره ۱۸۵ - دلبرا جانب ارباب وفا بگشا چشم کوهی غزلیات شماره ۱۸۶ - حرف اسرار ازل بر دل خود خوانا چشم کوهی غزلیات شماره ۱۸۸ - ترک سودای دین و دنیا کن