عرفان

کوهی غزلیات شماره ۹۷ - بیاد لعل تو خون دلم شراب شود کوهی غزلیات شماره ۹۸ - آن جگر گوشه دل از ما به لب میگون برد کوهی غزلیات شماره ۹۹ - از لعل یار باده ما خوشگوار شد کوهی غزلیات شماره ۱۰۰ - عدم ضد وجود آمد به بینید کوهی غزلیات شماره ۱۰۲ - در عدم پیوست اظهار وجود کوهی غزلیات شماره ۱۰۳ - ایدل عدم تملیک در سلک وجود آمد کوهی غزلیات شماره ۱۰۴ - بط حرصم بمرد و بلبلان شد کوهی غزلیات شماره ۱۰۵ - ماه روی تو مرا نور بصر میگردد کوهی غزلیات شماره ۱۰۶ - بفضل صانع کون فیکون شدم موجود کوهی غزلیات شماره ۱۰۷ - صبا که شام و سحر مشکبار می آید کوهی غزلیات شماره ۱۱۰ - یحبهم و یحبونه چرا فرمود کوهی غزلیات شماره ۱۱۱ - شمع روی تو دلمرا چو بجان میسوزد کوهی غزلیات شماره ۱۱۲ - عارفان میخانه را فردوس اعلی گفته اند کوهی غزلیات شماره ۱۱۳ - دمید صبح سعادت بطالع مسعود کوهی غزلیات شماره ۱۱۴ - حبذا مستی که در میخانه ساغر میکشد کوهی غزلیات شماره ۱۱۵ - در شام صبح صادق دیدم که سر بر آورد کوهی غزلیات شماره ۱۱۶ - آن جام جهان جهان نماید کوهی غزلیات شماره ۱۱۷ - صبح صادق حجاب صانع شد کوهی غزلیات شماره ۱۱۸ - دل دهان در دهان او دارد کوهی غزلیات شماره ۱۱۹ - سرو از قد تو در باغ گل اندام آمد