عرفان

کوهی غزلیات شماره ۲۱۳ - بر تو باد ای جان که دل داری نگاه کوهی غزلیات شماره ۲۱۴ - آفتاب لایزال است او و عالم همچو ماه کوهی غزلیات شماره ۲۱۵ - بر دوخت دلم ز ما سوالله کوهی غزلیات شماره ۲۱۶ - دلا چون محرم روز الستی کوهی غزلیات شماره ۲۱۷ - دوش از صومعه در میکده رفتم سحری کوهی غزلیات شماره ۲۱۸ - نعره زن مرغ سحر گفت بباد سحری کوهی غزلیات شماره ۲۱۹ - ز حد نه فلک تا گاه و ماهی کوهی غزلیات شماره ۲۲۰ - آشکارا و نهان ماتوئی کوهی غزلیات شماره ۲۲۱ - در تو حیرانم که چونم ساختی کوهی غزلیات شماره ۲۲۲ - آفتابی و ماه می طلبی کوهی غزلیات شماره ۲۲۳ - در فنای فقر دیرینم توئی کوهی غزلیات شماره ۲۲۴ - زلف را تا بر مه رو در نقاب انداختی کوهی غزلیات شماره ۲۲۵ - باده را نشأیست روحانی کوهی غزلیات شماره ۲۲۶ - گفت رحمان با حمد عربی کوهی غزلیات شماره ۲۲۷ - از قدم تا فرق زیبا آمدی کوهی غزلیات شماره ۲۲۸ - نمود صبح سعادت ز غیب دیداری کوهی غزلیات شماره ۲۲۹ - روی چو آفتاب و مه داری کوهی غزلیات شماره ۲۳۰ - هست گردانید ما را از جهان نیستی کوهی غزلیات شماره ۲۳۱ - گر شبی آن ماه با زلف پریشان آمدی کوهی غزلیات شماره ۲۳۲ - هر دم به شکل دیگر، دیدار می نمایی