عرفان

کوهی غزلیات شماره ۱۸۹ - بسته ام زنار کبری بر میان کوهی غزلیات شماره ۱۹۰ - کشف شد اسرار پیدا و نهان کوهی غزلیات شماره ۱۹۱ - چه حکمت بود ما را آفریدن کوهی غزلیات شماره ۱۹۲ - خط ریحان تو از نسترن آمد بیرون کوهی غزلیات شماره ۱۹۴ - یار چون از زلف کج آویخت ما را سرنگون کوهی غزلیات شماره ۱۹۵ - او در اعیان ثابت و اعیان در او کوهی غزلیات شماره ۱۹۶ - دلا از خویش شو پنهان و میرو کوهی غزلیات شماره ۱۹۷ - مرکز عرش است دل خال سیه همتای او کوهی غزلیات شماره ۱۹۸ - لن تنالوا البر حتی تنفقوا کوهی غزلیات شماره ۱۹۹ - بیا ای دوست دیداری از این سو کوهی غزلیات شماره ۲۰۰ - کوته نمی شود سخن ما به گفتگو کوهی غزلیات شماره ۲۰۱ - تا به گرد گل ز سنبل زلف پیدا کرده‌ای کوهی غزلیات شماره ۲۰۳ - زلفت گشاده عنبر سارا گره گره کوهی غزلیات شماره ۲۰۴ - بگذر از فکر و ذکر و اندیشه کوهی غزلیات شماره ۲۰۵ - هست اوجان من وجان همه کوهی غزلیات شماره ۲۰۶ - بلبل و قمری و کبک و فاخته کوهی غزلیات شماره ۲۰۸ - سلطان عشق خیمه چو در لامکان زده کوهی غزلیات شماره ۲۰۹ - دلم از درد تو فریاد برآورد که آه کوهی غزلیات شماره ۲۱۰ - آفتاب منی و ماه همه کوهی غزلیات شماره ۲۱۱ - برآمد آفتاب روی آن ماه