غزل ۲۷ - تا لعل تو باده داده یاران را
غزل ۲۸ - به یک پیمانه با ساقی چنان بستیم پیمان را
غزل ۲۹ - دادیم به یک جلوهٔ رویت دل و دین را
غزل ۳۱ - بوسه آخر نزدم آن دهن نوشین را
غزل ۳۴ - جستیم راه میکده و خانقاه را
غزل ۳۹ - آشنا خواهی گر ای دل با خود آن بیگانه را
غزل ۴۱ - نه دست آن که بگیریم زلف ماهی را
غزل ۴۲ - هر چه کردم به ره عشق وفا بود، وفا
غزل ۴۳ - تا به مستی نرسد بر لب ساقی لب ما
غزل ۴۴ - آمد به جلوه شاهد بالا بلند ما
غزل ۴۵ - چون خاک میشود به رهت جان پاک ما
غزل ۴۶ - خطت دمید از اثر دود آه ما
غزل ۴۸ - ای زلف تو بر هم زن فرزانگی ما
غزل ۵۰ - یار بی پرده کمر بست به رسوایی ما
غزل ۵۲ - پایه عمر گرانمایه بر آب است برآب
غزل ۵۳ - اندوه تو شد وارد کاشانهام امشب
غزل ۵۴ - دوش در آغوشم آمد آن مه نخشب
غزل ۵۵ - از جلوه حسنت که بری از همه عیب است
غزل ۵۸ - تا طرف نقاب از رخ رخشان تو برخاست
غزل ۶۰ - دی در میان مستی خنجر کشیده برخاست