غزل ۱۲۰ - یار اگر جلوه کند دادن جان این همه نیست
غزل ۱۲۱ - من کیم، پروانهٔ شمعی که در کاشانه نیست
غزل ۱۲۲ - ایمن از تیر نگاه تو دل زاری نیست
غزل ۱۲۴ - غمش را غیر دل سر منزلی نیست
غزل ۱۳۰ - چندی از صومعه در دیر مغان باید رفت
غزل ۱۳۳ - کی دل از حلقهٔ آن زلف دو تا خواهد رفت
غزل ۱۳۴ - هر جا سخنی از آن دهان رفت
غزل ۱۳۵ - روز مردن سویم از رحمت نگاهی کرد و رفت
غزل ۱۳۶ - رسید قاصد و پیغام وصل جانان گفت
غزل ۱۳۷ - امروز ندارم غم فردای قیامت
غزل ۱۳۸ - هم به حرم هم به دیر بدر دجا دیدمت
غزل ۱۴۰ - ای آب زندگانی یک نکته از دهانت
غزل ۱۴۸ - بر دوش تو تا زلف زرهپوش تو افتاد
غزل ۱۴۹ - در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد
غزل ۱۵۳ - لعل تو به سر چشمهٔ زمزم نتوان داد
غزل ۱۵۴ - روزی که خدا کام دل تنگ دلان داد
غزل ۱۵۹ - هر سر که به سودای خط و خال تو افتد
غزل ۱۶۰ - فرخنده شکاری که ز پیکان تو افتد
غزل ۱۶۱ - نظر ز روی تو صاحب نظر نمیبندد
غزل ۱۶۲ - کسی به زیر فلک دست بر قضا دارد