غزل ۱۱۶ - منوش ساغر دنیا که درد ناب نماست
غزل ۱۱۷ - رازها با اهل گفتن زاهل عرفان خوش نماست
غزل ۱۱۹ - گنجیست معرفت که طلسمش نهفتن است
غزل ۱۲۰ - عرصه لامکان سرای من است
غزل ۱۲۱ - بادهٔ عشق در کدوی من است
غزل ۱۲۳ - عاشقی در بندگیهاسر براهم کرده است
غزل ۱۲۵ - در سرم فتنه ای و سودائیست
غزل ۱۲۶ - هر جا معشوق تازه روئی است
غزل ۱۲۷ - هر چه تو میکنی همه خوبست
غزل ۱۲۸ - جان روشندلان که مظهر تست
غزل ۱۳۰ - جنونی در سرم ماوا گرفتست
غزل ۱۳۱ - دلم دیگر جنون از سرگرفته است
غزل ۱۳۲ - دلم با گلرخان تا خو گرفتست
غزل ۱۳۳ - نه فلک چرخ زنان سودائی تست
غزل ۱۳۴ - از غم هستی چو رستم غمگسار آمد بدست
غزل ۱۳۶ - الهی بکامم شرابی فرست
غزل ۱۳۷ - عشق بیچون تو یارب در دل من چون نشست
غزل ۱۳۸ - مگو که چهره او را نقاب در پیشست
غزل ۱۳۹ - باز آمدم با نقل و می سرمست از جام الست
غزل ۱۴۰ - زاهدا قدح بردار این چه غیرت خام است