عشق الهی

مولوی غزلیات غزل ۱۲۷۶ - باز درآمد ز راه بی‌خود و سرمست دوش مولوی غزلیات غزل ۱۲۸۲ - تمام اوست که فانی شده‌‌ست آثارش مولوی غزلیات غزل ۱۲۸۳ - ندا رسید به عاشق ز عالم رازش مولوی غزلیات غزل ۱۳۰۷ - ای مونس و غمگسار عاشق مولوی غزلیات غزل ۱۳۰۸ - گر خمار آرد صداعی بر سر سودای عشق مولوی غزلیات غزل ۱۳۰۹ - ای جهان را دلگشا اقبال عشق مولوی غزلیات غزل ۱۳۳۳ - ای تو ولی احسان دل، ای حسن رویت دام دل مولوی غزلیات غزل ۱۳۳۹ - مهم را لطف در لطف است، از آنم بی‌قرار، ای دل مولوی غزلیات غزل ۱۳۴۵ - تو مرا می بده و مست بخوابان و بهل مولوی غزلیات غزل ۱۳۵۵ - دو چشم اگر بگشادی به آفتاب وصال مولوی غزلیات غزل ۱۳۷۶ - کاری ندارد این جهان، تا چند گل کاری کنم؟ مولوی غزلیات غزل ۱۳۸۲ - ای ساقی روشن دلان بردار سغراق کرم مولوی غزلیات غزل ۱۳۸۴ - عشقا تو را قاضی برم، کاشکستی‌ام همچون صنم مولوی غزلیات غزل ۱۴۱۰ - تا که اسیر و عاشق آن صنم چو جان شدم مولوی غزلیات غزل ۱۴۱۷ - به حق روی تو که من چنین رویی ندیدستم مولوی غزلیات غزل ۱۴۲۷ - من از اقلیم بالایم، سر عالم‌ نمی‌دارم مولوی غزلیات غزل ۱۴۳۰ - نهادم پای در عشقی، که بر عشاق سر باشم مولوی غزلیات غزل ۱۴۳۳ - من آنم کز خیالاتش، تراشنده‌ی وثن باشم مولوی غزلیات غزل ۱۴۴۱ - بنه ای سبز خنگ من، فراز آسمان‌ها سم مولوی غزلیات غزل ۱۴۴۵ - من دلق گرو کردم، عریان خراباتم