عشق

فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۳ - چه حدِّ غنچه که در پیش یار خنده کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۴ - به جفا چون بتان قرار کنند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۵ - هر که این شیرین لبان محو شکر خندش کنند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۰ - مه را غم هلال تو رنجور می‌کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۲ - شد بهار و هر کسی جایی وطن خوش می‌کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۶ - مستی ز گرد تفرقه پاکم نمی‌کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۸ - آهم سحر چو از دل رنجور شد بلند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۸۹ - خوبرویان چون نظر بر رخ هم بگشایند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۹۵ - امشب که دست نالة زارم بساز بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰۰ - آنکه کارش به اسیران همه بیدادی بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰۱ - شبم در کلبة دل ماهتاب از یاد ماهی بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰۳ - دلا گم کرده‌ای خود را درآ در جستجوی خود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰۵ - غیر زلف او که دوشادوش آن رو می‌رود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰۶ - هر کجا حرف لب آن یار جانی می‌رود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۱۰ - لطف کن تلخی که جان بی‌لذّت از شکّر شود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۱۴ - آفت عاشق ز صلح و جنگ پیدا می‌شود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۱۶ - چندان که از تو جور و جفا کم نمی‌شود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۱۹ - نه همین دل در برم چون مرغ بسمل می‌جهد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۲۱ - مویش وظیفة شب دیجور می‌دهد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۲۲ - بر شعله آن چنان که کسی تار مو نهد