عشق

فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۱۷ - ناله از دل تا به لب از ضعف مشکل میرسد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۲۱ - ز عریانی نیندیشم اگر عالم خطر باشد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۳۰ - آمد بهار و خانه به زندان شریک شد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۳۱ - دردا که غمزة دوست دشمن شکار هم شد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۳۲ - به مهر آموختیم آن طفل را بی‌مهریش فن شد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۳۵ - پای دل تا به ره عشق تو فرسوده نشد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۳۹ - بسکه کردم داد از آن بت قوّت دادم نماند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۴۰ - رسم سرایت نفس ناتوان نماند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۴۱ - هر کس به عارض تو خط مشک فام خواند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۴۲ - جدا از کوی او شوقم گل و گلشن نمی‌داند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۴۳ - بیوفا و بد و بیدادگرت ساخته‌اند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۴۸ - از پی قتلم دگر، درد و غم، آماده‌اند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۵۱ - عندلیب گلشنم گلخن نصیبم کرده‌اند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۵۶ - بی تو یارانم کشان سوی گلستان می‌برند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۵۷ - بیدلان دور از لبش چون جام گلگون می‌خورند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۵۹ - اسیران پرده از حال دل خود بر نمی‌گیرند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۶۷ - سهل است اگر رقیب به خود مایلش کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۶۸ - عقل گو کمتر نظر بر حسن تدبیرم کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۱ - ز قال رفته‌ام از دست، حال تا چه کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۲ - چون در آیینه نظر آن مه دیرینه کند