شماره ۲۳۵ - باده از ابر خورد فصل بهاران گل سرخ
شماره ۲۳۹ - شکاری گر به دام افتد چه شد، زینها هزار افتد
شماره ۲۴۲ - کجا چو تیغکشی در میان سپر گنجد!
شماره ۲۵۳ - کسی که صبر به جنگ عتاب میآرد
شماره ۲۵۴ - مرا پای طلب از رهگذاری خارها دارد
شماره ۲۵۶ - لبت تا شیوة سحر و فسون را مضطرب دارد
شماره ۲۵۹ - ز اشکم چهره گه خونین و گه همرنگ زر دارد
شماره ۲۶۶ - به گوشه چشم سیاهت نگه به من دارد
شماره ۲۶۹ - مگر دلِ به غم عشق بستهای دارد
شماره ۲۷۷ - سرو نتوانست لاف قامتش از پیش برد
شماره ۲۷۹ - ذوق دیدارست کامی کز جهان دل میبرد
شماره ۲۸۰ - دوران حیله باز زما روبرو برد
شماره ۲۸۱ - نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد
شماره ۲۸۹ - گفت و گو یک حرف را تفسیر نتوانست کرد
شماره ۲۹۰ - خویش را بر آب و بر آیینه تا اظهار کرد
شماره ۲۹۲ - کثرت غم در دلم بر یاد او جا تنگ کرد
شماره ۲۹۵ - عشق ظاهر نمیتوانم کرد
شماره ۳۰۷ - چه سازم دست دردی دامن جانم نمیگیرد
شماره ۳۰۸ - ویرانه دلی دان که محبّت نپذیرد
شماره ۳۱۰ - شب از هجر رخت صد غم در غمخانة ما زد