شماره ۱۷۳ - گر تو پنداری بتان را بیوفایی نیست هست
شماره ۱۷۷ - دوش بی او شمع بزم ما ز حد افزون گریست
شماره ۱۸۳ - تلخکامیهای ما از گردش ایّام نیست
شماره ۱۸۵ - عشقبازان را سرود عیش گفتن رسم نیست
شماره ۱۸۸ - ابر زا از خصمی مژگان من اندیشه نیست
شماره ۱۹۰ - بر دل از داغ غم قیاسی نیست
شماره ۱۹۱ - چه ز نظّاره برد دیده که حیرانش نیست؟
شماره ۱۹۴ - یا بمن خود را ازین بیگانهتر بایست داشت
شماره ۱۹۷ - دی به خاطر یاد آن گیسوی مشکآسا گذشت
شماره ۱۹۹ - در گلشن الست که نیرنگ برنداشت
شماره ۲۰۳ - کسی چون خرد دستگاهی نداشت
شماره ۲۰۴ - در دیار دل که کس جز حسن جولانی نداشت
شماره ۲۰۸ - زلف ساقی از کف و دامان یار از دست رفت
شماره ۲۱۱ - سر رفت و داغ عشق بتان از سرم نرفت
شماره ۲۱۳ - یک نفس خود را ز غم آزاد میباید گرفت
شماره ۲۱۵ - تا گریبان من اینک گرد دامانم گرفت
شماره ۲۱۹ - رسید موسم نوروز و روزگار شکفت
شماره ۲۲۵ - هم بخت نامساعد هم زلف یار باعث
شماره ۲۲۶ - ای بیلبت حرام بر اهل کلام بحث
شماره ۲۲۷ - درنخواهد داد تن بیماری ما در علاج