عشق

فصیحی هروی غزلیات شماره ۳۹ - بی روی او نظاره ز چشمم برون نشست فصیحی هروی غزلیات شماره ۴۰ - وفای عهد ز خوبان عهد ما غلط‌ست فصیحی هروی غزلیات شماره ۴۳ - برون شدن ز دلم درد را چه امکانست فصیحی هروی غزلیات شماره ۴۶ - من آن صیدم که صیادم جنونست فصیحی هروی غزلیات شماره ۴۸ - نهفته در دم شمشیر نوبهاری هست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۰ - در می‌زنم چه شد که گشایش پدید نیست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۵ - بی سبب زلفش اضطراب نداشت فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۶ - تب دوش از ملال تو از خود خبر نداشت فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۷ - دی قاصد یار آمد و مژگان‌تری داشت فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۰ - از فیض گریه‌ام مژه نشو و نما گرفت فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۳ - از عافیت طراوات گلزار کس مباد فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۶ - غم عشقت به عالم در نگنجد فصیحی هروی غزلیات شماره ۶۹ - سر آشفته بختم تا به کی بر خویشتن خندد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۱ - غمش به تازه ندانم چه مدعا دارد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۲ - بر خرمنم طلیعه برقی گذار کرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۵ - دیده هرگز خویشتن را صید شهبازی نکرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۶ - سالها دیده ما را مژه دربانی کرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۷ - عشق هر ساعت شبیخون بر دل ریش آورد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۰ - گرت خراب کند عشق تا ز سر سازد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۲ - ز خواب آن چشم شهلا برنخیزد