غزل

میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۶۴ - آن غمزه در صف مژه خشمگین نشست میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۶۵ - آنکه کاری غیر آزار دل زاری نیافت میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۶۷ - نه شبنم بر زمین از یاسمین ریخت میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۷۱ - کجا نظر به من آن شوخ خشمگین نظر انداخت؟ میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۷۴ - هر لحظه دلم شکوه ز بدخوی دگر داشت میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۷۵ - پروانه گر ز خلق نهان درد و داغ داشت میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۷۷ - گذشت دور گل و یار سوی باغ نرفت میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۸۵ - زپا فتاده‌ام و سر بر آستانه اوست میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۸۶ - حرفی که از کسی نشنیدی، پیام ماست میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۸۸ - عشّاق که ترک ره دلدار گرفتند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۹۰ - کو بخت آنکه یار شکایت ز من کند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۹۲ - رازم فسانه از نگه عاشقانه شد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۹۸ - بس که قاصد را بیازارد چو نام من برد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۰ - شب شوق بزم او رگ جانم گرفته بود میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۵ - دعای عمر به این صید مبتلا چه کند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۶ - بس که در خاطر قرار بی‌وفایی می‌دهد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۰ - چون دیدی‌ام، نظر به زمین دوختن چه بود میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۴ - ز جراحت تو ذوقی دل بی‌قرار دارد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۷ - چو همرهی به من آن سرو خوشخرام کند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۹ - سرگران دوش گذشتن زمن زار چه بود