غزل

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۹۲ - خدایا آن صنم را مایل حسن آزمایی کن طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۰۷ - بود چون زلف شب، گیسوی شوخ می پرست من طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۱۳ - قدرشناس شاخ گل، قامت یار من ببین طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۱۶ - ز بی برگی بود لبریز رونق گلستان من طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۴۴ - باز بر بال و پرم گرد هوس پیچیده طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۴۶ - ز بس می روید امشب از چراغ ما گل شادی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۵۷ - به قرابه از صبوحی، قدح شراب مانده طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۷۱ - چه لذت وجود مرا از جوانی؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۷۸ - از بس که دارم زین چمن، درد و غم آوارگی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۸۲ - داد بی موجب عنانم را به دست رهزنی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۹۵ - قتل ما بی دست و پایان را دلیری شرط نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۹۶ - رخ لاله، زلف سنبل، لب غنچه، صوت بلبل طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۹۸ - چون نگرداند ورق، از بیم آه و ناله ام؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۰۲ - بر دیده گذارم کف پایی که تو داری طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۰۳ - گر به مهر همه چون صبح برآرم نفسی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۱۲ - خوش آن کز یاری دوران چو مینا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۱۳ - دامن آرزویم پر شده از گوهر اشک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۲۶ - از بس که به ما نظر نداری طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۳۵ - تا تو رفتی، زندگی رفت از برم، بازآ که من طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۷۳۸ - گشودم لب که با مطرب برآرم یک نفس چون نی