شماره ۱۶۵ - جنون از داغ رسوایی چو آراید گلستانم
شماره ۱۷۱ - کو هجوم گریه کز یک قطره صد جیحون کنم
شماره ۱۷۲ - چند ای شوق طواف در و بام تو کنم
شماره ۱۷۶ - دوش بی روی تو از دل خون ناب افشاندهایم
شماره ۱۸۱ - روزگاری شد که ما زین بخت وارون میتپیم
شماره ۱۹۳ - کو دل که رو به میکده مشرب آوریم
شماره ۱۹۸ - سکه به نام عجز زد شوکت پادشاهیم
شماره ۲۰۳ - اشک حسرت در عذار ما غریبان ریختن
شماره ۲۰۷ - درد ما ننگ مداوا برنتابد بیش ازین
شماره ۲۱۰ - هر خار کان ز گلشن هجران برآمده
شماره ۲۱۵ - بردی به تازه باز دل ای جان چه داشتی
شماره ۲۲۰ - یک دو روزی شد که چون گل غوطه در خون میزنی
شمارهٔ ۲۶ - حسب حال
شمارهٔ ۳۱ - اخوانیه
شماره ۳ - دردم که بهار نیست گلزار مرا
شماره ۱۰ - دلاکی دوش خونم از هر مژه ریخت
شماره ۱۹ - دیشب ز دلم شعله آهی برخاست
شماره ۲۰ - هر چند دلم ز درد خونریزتر است
شماره ۲۱ - ای آنکه غمت پردگی محمل ماست
شماره ۳۲ - بر من که چو ابر پایم از دامانست