شماره ۱۹۷ - بالْ ره تُو نده، طاقتِ تُو ندارمه
شماره ۲۰۶ - دل رهْ گمّه که، غمْ نخرْ چاره نیه
شماره ۲۳۵ - مَرْدمْ گَشتِ لارْ شُوئنْ (شونن) منْ لارْ بمُوره
شماره ۲۵۲ - یاری نَکردی، جُزْ ره مه جٰا چه گیتی؟
شماره ۸ - ته بندومه تا مه استخون (هسّکا) بَپیسْتِن
شماره ۲۲ - امیر گنه: مه وَرْ کِیَهْ روز و شوبی؟
شماره ۲۴ - امیر گنه: مه مَستهْ چشْ، شُوخهْ نینی
شماره ۴۴ - گِلْدَسْتِهْ! ته واسِّرْ سَرْگِردُونْمِهْ، آوارْ
شماره ۵۶ - اَمْرُو دلبری آواز بییامُو مه گُوشْ
شماره ۵۹ - اَدی دَکِتِهْ تنه شییِنْ بیچارشْ
شماره ۹۳ - واخْ که دِلْرِهْ کارها کرده یارِ پَیْغُومْ!
شماره ۱۳۳ - سی وار مره جنگ کردی، منه خونکار تو
شماره ۱۴۵ - وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهاره
شماره ۱۶۸ - سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
شماره ۱۷۰ - دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
شماره ۱۸۲ - اینه که مُونسْ و غَمگُسارهْ یارْمه
شماره ۱۸۷ - دلْ دارمه یکی، تیر بَخردْ بو هزاره
شماره ۱۸۹ - اَمْرو به سریٰ چیره بدیمه حوره
شماره ۱۹۵ - گُلدستهْ به ظُلمٰاتْ همیشه شوبی
شماره ۳ - چیوٰا (چیبُو) کِهْ مِنْ بَوْوِّمْ تِهْ نُو خُونِهیِ دَرْ؟