شمارهٔ ۳۴۵ - ارباب زاده
شمارهٔ ۳۶۶ - کشتی بان
شماره ۳ - شب که به بزم خویشتن، دید من خراب را
شماره ۱۴ - زبس که سوخته داغ جدایی تو مرا
شماره ۲۰ - هزار شکوه، گر از یار بوده است مرا
شماره ۲۸ - ببین کز حیله سازیها ز ره چون می برد ما را
شماره ۳۱ - انگشت اگر زنی به لبم چون پیالهها
شماره ۴۴ - نالهام را کاش نشناسد که این فریاد کیست
شماره ۴۵ - گر نیست فکر قتل منت، قهر بهر چیست
شماره ۴۶ - تیر غمت که در دل صید زبون شکست
شماره ۷۶ - چو دل فتاد ز پا، غمزهاش ز کین برخاست
شماره ۹۴ - شب، خواب پی به حال خرابم نمیبرد
شماره ۹۹ - تلخکام غم او، درد و دوا نشناسد
شماره ۱۵۹ - ز مجلس دوست رفت و دشمن آمد
شماره ۱۶۶ - آن پری چون زلف در پا میکشد
شماره ۱۷۳ - بر یاد قدّ او چو می تاب میدهند
شماره ۱۸۳ - دل من چون مرغ بسمل، دمی آرمیده باشد
شماره ۱۹۰ - جان ندادهست برت عاشق بیمار هنوز
شماره ۱۹۲ - بیا و تازه خدنگی برین خراب انداز
شماره ۱۹۴ - جان رفت و سینه تیر غمت را نشان هنوز