غم

فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰ - تا ز دمسردان نگه دارم چراغ خویش را فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۵ - منم که کرده‌‌ام الماس نشئه مرهم را فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۶۷ - رواج بیدلان از مهر دلداران شود پیدا فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۶۸ - جنون تکلیف کوه و دشت و صحرا می‌کند ما را فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۷۳ - مستی مدام جام هوس می‌دهد مرا فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۷۸ - باز دارد عشق در آغوش بیهوشی مرا فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۸۲ - چو دادند اختیار کل قضا را فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۸۸ - دلم از غصّه رنجورست امشب فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۹۱ - جان فدا کردم که تا شد وصل او یک دم نصیب فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۹۳ - گر برین قامت فزاید جلوة آن دلفریب فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۹۵ - امشب ز فرقت تو دلم چون چراغ سوخت فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۹۸ - دل بد مکن ز همدمی غم که آشناست فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۲۰ - دل تهی از خون شد و دیده چو کوثر پرست فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۲۴ - نی همین ناز تو تنها بهر قتل ما بس است فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۲۵ - اختر بی‌نور ما شمع مزار ما بس است فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۲۶ - صحرا خوش است و دشت خوش است و چمن خوش است فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۳۷ - من و تصوّر ترک غمت خیال محال است فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۷۴ - از هستی تو عالم دیوانه پر شدست فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۷۷ - دوش بی او شمع بزم ما ز حد افزون گریست فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۱۸۴ - دل که بی‌زخم تو باشد به جهان خرّم نیست