شماره ۱۸۸ - ابر زا از خصمی مژگان من اندیشه نیست
شماره ۲۰۷ - خوی از جبین مریز که قدر گلاب رفت
شماره ۲۰۸ - زلف ساقی از کف و دامان یار از دست رفت
شماره ۲۱۱ - سر رفت و داغ عشق بتان از سرم نرفت
شماره ۲۱۵ - تا گریبان من اینک گرد دامانم گرفت
شماره ۲۲۸ - درد مرا به عیسی مریم چه احتیاج
شماره ۲۳۹ - شکاری گر به دام افتد چه شد، زینها هزار افتد
شماره ۲۴۷ - دل مسیح ز دردم شکسته میگردد
شماره ۲۵۶ - لبت تا شیوة سحر و فسون را مضطرب دارد
شماره ۲۵۹ - ز اشکم چهره گه خونین و گه همرنگ زر دارد
شماره ۲۶۱ - نه اخگر از فسردان گرد خاکستر به بردارد؟
شماره ۲۶۹ - مگر دلِ به غم عشق بستهای دارد
شماره ۲۸۱ - نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد
شماره ۲۸۲ - امشب که از نم مژه آبم نمیبرد
شماره ۲۹۲ - کثرت غم در دلم بر یاد او جا تنگ کرد
شماره ۳۱۰ - شب از هجر رخت صد غم در غمخانة ما زد
شماره ۳۲۷ - بس که دلگیرم غم از آمیزشم دلگیر شد
شماره ۳۳۰ - آمد بهار و خانه به زندان شریک شد
شماره ۳۳۱ - دردا که غمزة دوست دشمن شکار هم شد
شماره ۳۳۲ - به مهر آموختیم آن طفل را بیمهریش فن شد