شمارهٔ ۱۳ - در مدح ابوالفتح خان زند ابن کریمخان وکیل
شمارهٔ ۲۰ - وله قصیده
شماره ۱۳ - سر آمد روز هجر و با توام لب بر لب است امشب
شماره ۲۹ - بر آستان توام، شب چو شد، فغانی هست
شماره ۳۹ - حرف جورت، همه جا با همه کس خواهم گفت
شماره ۵۸ - قاصد، از ننگ زمن نامه به جایی نبرد
شماره ۶۲ - دایه، کت در مهد زر ای سیم تن می پرورد
شماره ۷۸ - ستمکشان تو، از شکوه لب چنان بستند؛
شماره ۸۶ - جانم، از جانان حکایت میکند
شماره ۸۸ - مرغان اولی اجنحه، کاندر طیرانند
شماره ۹۱ - کسی کز رشک نتواند که روزی با منت بیند
شماره ۹۶ - از دلم داغ تمنای تو، مشکل برود؛
شماره ۹۷ - بربست محمل ماه من، از تن توانم میرود؛
شماره ۹۹ - مرا، کام دل، ازنگاهی برآید
شماره ۱۳۴ - فقیرم، غیر آن درگاه، درگاهی نمیدانم!
شماره ۱۳۸ - درین گلشن چو شاخ گل، سرا پا گوش بنشینم
شماره ۱۳۹ - خوش آنکه شبی با تو سخن گویم و گریم!
شماره ۱۴۹ - تو خسروی و، من سگت ای شاه خسروان
شماره ۱۶۴ - صبح، مگر میدمد از کوی تو
شماره ۱۸۰ - روز و شب، از رخ رخشنده ی شاه عجبی