غنایی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۹۹ - مکن بی بهره یارب از قبول دل بیانم را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۸ - ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۳ - نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۸ - طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۵۱ - کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۵۹ - می جان بخش اگر چه جام زر می گیرد از مینا صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۶۸ - زهی از غیرت رویت گریبان چاک گلشن ها صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۸۳ - خام ماندم ز می کهنه کشیدم تا دست صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۸۵ - آرزو چند به هر سوی کشاند ما را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۹۲ - حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۳ - وحشتی داده ز اوضاع جهان دست مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۷ - نوخطی سلسله جنبان جنون است مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۷ - هوش نگذاشت به سر آن لب می نوش مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۹ - غم مردن نبود جان غم اندوخته را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۹ - مشرق مهر بود سینه بی کینه ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۲ - علم نصرت ما آه سحرگاهی ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۶ - کجا نظر به گل و یاسمن بود ما را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۷ - خمار می نکند زرد ارغوان ترا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۳ - نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۹ - به خاک و خون نکشد خصمی زمانه مرا