غنایی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۰ - اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۰ - ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۰۱ - دیوانه کرد سبزه خطت بهار را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۰۳ - در آتش است نعل، نسیم بهار را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۲۱ - می در پیاله خون جگر می شود مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۲۲ - سودا به کوه و دشت صلا می دهد مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۳۳ - از باده چون کند عرق آلود ماه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۴۰ - خال لب تو راهنمایی است بوسه را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۶۳ - عالم ختن شد از قلم مشکسود ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۸۲ - از گریه خاک دام چمن می کنیم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۲۱ - کوشش نبرد راه به مأوای دل ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۲۲ - از خون جگر رنگ پذیرد سخن ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۲۳ - خوابیده تر از راه بود راحله ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۲۹ - از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۵۰ - شانه زند چو کلک من طره مشکفام را صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۵۳ - ای حسن تو برق خانمانها صائب تبریزی غزلیات غزل ۸۸۹ - خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آب صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۲۵ - روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۴۰ - شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۵۲ - دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماست