فراق

عارف قزوینی تصنیفها شماره ۳۳ - گو به ساقی، کز ایاغی، ترکن دماغی حکیم نزاری غزلیات شماره ۱۰۰۹ - جانِ من و عقلِ من و هوشِ من حکیم نزاری غزلیات شماره ۱۰۲۱ - گر به گوشت برسد درد من و زاری من حکیم نزاری غزلیات شماره ۱۰۴۵ - دریغ آن همه امّیدِ من به یاریِ تو حکیم نزاری غزلیات شماره ۱۰۶۸ - لبت چشمه و خضر گردش نشسته قدسی مشهدی غزلیات شماره ۴ - به پیامی که کند باد صبا یاد مرا قدسی مشهدی غزلیات شماره ۹۷ - بازآی که سینه‌ام کباب است قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۰ - مُردم ز بیخودی، بت خودکام من کجاست قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۳۳ - گرم قتلم آمد آن شوخ و به استغنا گذشت قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۷۸ - کسی چگونه دلم را پی سراغ شود قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۱۲ - دگر به وسوسه توبه‌ام دماغ نماند قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۰۶ - کرد آه من از اثر فراموش قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۲۴ - تا کی کنی به گریه، طلب آرزوی دل؟ قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۷۷ - کرده تا عشق تو چون نقش قدم پامالم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۴۵۶ - می‌کنم در بوستان با عندلیبان شیونی قدسی مشهدی رباعیات شماره ۹۵ - محرومی‌ام از صحبت احباب بس است قدسی مشهدی رباعیات شماره ۴۱۲ - قدسی به دلت هوای کام است هنوز قدسی مشهدی رباعیات شماره ۴۴۴ - خون شد دلم از شنیدن نام وداع قدسی مشهدی رباعیات شماره ۴۸۲ - در وصل تو دیده بر زمین می‌دوزم خواجه عبدالله انصاری مناجات نامه مناجات ۱۰۶ - الهی چون آتش فراق داشتی دوزخ پُر آتش از چه افراشتی.