شماره ۱۶۶ - دریغ نیست وجودم که در عذاب الیم است
شماره ۲۲۱ - قصد به جان کرده ای ای دل محنت پرست
شماره ۲۲۸ - آن را که در فراق صبوری میسرست
شماره ۲۶۶ - کُشتی از بس انتظارم آه دوست
شماره ۳۰۱ - دانی مرا به توبه چرا التفات نیست
شماره ۳۳۱ - شب فراق که را طاقت شکیبایی ست
شماره ۳۴۵ - آوخ آوخ که جگرگوشه دگر بار برفت
شماره ۳۴۷ - چه جای دشمنی است آن که یار کرد و برفت
شماره ۴۱۱ - دلم ز جورِ تو خون گشت و بر نمی گردد
شماره ۴۱۷ - که دست از هوایِ تو بر سر ندارد
شماره ۴۲۲ - نه بخت با منِ مسکین سری به ره دارد
شماره ۴۳۴ - بر یاد دوستان نفسی می زنم به درد
شماره ۴۴۰ - وداع یار گرامی نمی توانم کرد
شماره ۴۴۱ - وداع یار گرامی نمی توانم کرد
شماره ۴۵۰ - یک ره برآورد ز تو هم روزگار گرد
شماره ۴۶۲ - دلی که پیشِ غم از صابری سپر سازد
شماره ۴۶۹ - هرکه در عشق چو ما از سر جان برخیزد
شماره ۵۲۱ - مرا که جان به دهان از فراق یار برآمد
شماره ۵۲۲ - از این حیات چه حاصل که در فراق سرآمد
شماره ۵۷۵ - از یارِ خشم کرده نشانم که می دهد