شماره ۳۷۵ - سعادتی است زمین را تو چون بر آن گذری
شماره ۱ - رفتی و غمت به سینه ام جای گرفت
شماره ۷ - چون زلف توعشق بی قرارم کرده است
بند ۳۴ - آمد رباب کای شوی بی یار و یاورم
بند ۴۰ - کای میر نامور پدر مهر پرورم
بند ۵۰ - کز هر جفا که رفت و رود برسرم دریغ
شماره ۴۱ - آه کزین سفر نشد جز تب و تاب حاصلم
شماره ۴۴ - دیدی آخر که فلک ریخت چه خاکی به سرم
شمارهٔ ۵۳ - مولانا حافظ فرماید
شماره ۱۵۴ - سوختم از آتش رخسار مه رویان چو شمع
شماره ۲۰ - نامه ای قاصد اگر آورد از دلبر ما
شماره ۳۴ - بی رخ وزلف تو روز ما سیه تر از شب است
شماره ۳۰۲ - خراب کرد فراق رخ تو بنیادم
شماره ۳۱۸ - من نه از زلف بتان این سان پریشان روزگارم
شماره ۳۵۷ - آگه نیی که بیتو شب و روز چون کنیم
شماره ۴۰۵ - آری اگر ای بادز دلبر خبری کو
شماره ۴۴۵ - بتا دیر آمدی و زود رفتی
شماره ۴۶۷ - فغان که یار ندارد به ما سر یاری
شماره ۵۰۲ - درکجائی شب وروز ای دل اگر یار منی
شماره ۶ - رود خون امسال شد جاری به فارس