فراق

نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۸ - نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۸ - فراق دوستان بسیار پیش آمد دل ما را نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۹۱ - جز محبت، هرچه بردم سود در محشر نداشت نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۹۳ - خواهم این بستان پرغم را به شوری درشکست نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۶۵ - هوس چو دیر کشد شعله در نهاد افتد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۸۰ - باعث راندنم از بزم به جز عار نبود نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۹۲ - روز از آن آید که با صد خواریم بر در کشد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۲۹ - بکش، بسوز، که نام امان نخواهم برد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۶۱ - هر سر شاخ درین باغ هوایی دارد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۷۸ - غم گرد فراق دید از دور نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۳۲ - از فراق یار ناخشنود خویش نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۱۶ - می روم زین کوی و وز رشک محبت می روم نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۴۰ - خود را کباب ازین دل خودکام کرده ایم نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۵۷ - ما برق جای نور به کاشانه برده ایم نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۵۳۸ - به توتیای رهم خون ز چشم تر چیدی نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۵۴۶ - تو را گفتم ز صبح وصل مهرافروزتر باشی نظیری نیشابوری قصاید شمارهٔ ۲۲ - ایضا در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان در نوروز فرسی گفته شده است نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱۳۶ - از ابر به کشتزار بایسته تری واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۲۶ - میروم سوی وطن، حسرت بغربت میکشم یغمای جندقی غزلیات شماره ۱۱۱ - شبان تیره که از تاب زلف یار بنالم