فلسفه

فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۲۹۷ - به آن قد سرفرازی می‌توان کرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۰۲ - عجب ار درین بهاران گل و لاله بار گیرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۰۵ - به صد افسون در آن دل یاد من منزل نمی‌گیرد فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۴۰ - رسم سرایت نفس ناتوان نماند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۴۵ - عشّاق دل به چین جبینی سپرده‌اند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۴۶ - آنانکه پی به راه توکّل فشرده‌اند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۴۹ - خوبان که شوخی مژه از تیر برده‌اند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۵۸ - صبح خیزان چو به کف جام مصّفا گیرند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۶۰ - به چمن روی نهی سرو و سمن می‌سوزند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۲ - چون در آیینه نظر آن مه دیرینه کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۳ - چه حدِّ غنچه که در پیش یار خنده کند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۷ - خم خانه جای صحبت اشراقیانه است فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۸ - آنان که در ادای سخن کوتهی کنند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۹۷ - شب ز نازت بزم دل بر بیقراران تنگ بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۱۱ - تخم دلخواه درین مزرعه کم سبز شود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۱۴ - آفت عاشق ز صلح و جنگ پیدا می‌شود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۳۴ - عمدا اگر به یاد تو مشکل توان رسید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۳۵ - به دلم تیرنگاهی ز تو غافل نرسید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۴۵ - باز هر سو موج ابری جلوه‌گر دارد بهار فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۵۵ - ای دل طریقِ نیستی از من به یاد گیر