شماره ۵۷۱ - ترا خاطر به سوی دشمن بدخوست میدانم
شماره ۵۷۳ - طوطی شکرخایم نیشکر نمیدانم
شماره ۵۷۷ - میتوانم ای فلک گر دست بر ترکش زنم
شماره ۵۹۲ - ز گرمی دستگاه اهل عالم تنگ میبینم
شماره ۶۰۲ - خود را به ناز آن بت طنّاز دادهایم
شماره ۶۰۴ - شب در نظارة رخش ابرام کردهایم
شماره ۶۰۵ - راه بیرون شد درین دشت الم گم کردهایم
شماره ۶۰۷ - در شمار کوی جانان کعبه را که دیدهایم
شماره ۶۱۷ - گوهریم و بر بساط دهر یکتای خودیم
شماره ۶۲۰ - در طور فنا وعدة دیدار شنیدیم
شماره ۶۲۴ - ما به زیر آسمان مشتی فروزان گوهریم
شماره ۶۲۵ - از فکر خال و طرّة جانانه بگذریم
شماره ۶۲۸ - تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم؟
شماره ۶۳۰ - ما به بدنامی تلاش نیکنامی میکنیم
شماره ۶۳۴ - به نومیدی ستم باشد ز راه دوست برگشتن
شماره ۶۳۵ - چو گرد چند به دنبال کاروان گشتن
شماره ۶۳۶ - به راه دیر سبکبار و بیحرج رفتن
شماره ۶۴۰ - چه پای بستة تدبیرم بایدم بودن
شماره ۶۴۹ - نو خط من کرده است عزّت نخجیر من
شماره ۶۶۱ - بهار رفت و نچیدیم گل ز گلشن او