شماره ۱۵۰ - به لب تا نغمة عیشم قرین است
شماره ۱۵۵ - جسم خاکی گر بمیرد آتش جان زنده است
شماره ۱۶۰ - مگو ز عقل که دام فریب خودراییست
شماره ۱۶۲ - سودای تو از جان وفاکیش نرفتست
شماره ۱۷۳ - گر تو پنداری بتان را بیوفایی نیست هست
شماره ۱۸۱ - حسن صورت از بتان چون طبع آتشناک نیست
شماره ۱۸۳ - تلخکامیهای ما از گردش ایّام نیست
شماره ۱۸۹ - بیلب او نشئهای در ساغر و پیمانه نیست
شماره ۱۹۴ - یا بمن خود را ازین بیگانهتر بایست داشت
شماره ۲۰۳ - کسی چون خرد دستگاهی نداشت
شماره ۲۱۳ - یک نفس خود را ز غم آزاد میباید گرفت
شماره ۲۲۲ - گهی ملال مّورث گهی غم ورّاث
شماره ۲۲۳ - سفر عمر زیانست و درو سود عبث
شماره ۲۲۵ - هم بخت نامساعد هم زلف یار باعث
شماره ۲۳۲ - شتاب شام سیهچرده و صباح صبیح
شماره ۲۳۴ - مکن دراز به زیر سپهر پا گستاخ
شماره ۲۴۲ - کجا چو تیغکشی در میان سپر گنجد!
شماره ۲۶۰ - به رنگ عشقبازان برگ برگش رنگ زر دارد
شماره ۲۸۰ - دوران حیله باز زما روبرو برد
شماره ۲۸۱ - نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد