شمارهٔ ۳۹ - در منقبت و توسّل به حضرت ولی عصر (عج)
شمارهٔ ۴۶ - قصیده در پند و اندرز و بی وفایی دنیا
شمارهٔ ۴۷ - در توصیف خود سروده است
شمارهٔ ۴۹ - در شکایت از روزگار
شماره ۳ - باشد رک هر برگ چمن، دام هوسها
شماره ۱۳ - شق کرده ایم پردهٔ پندار خویش را
شماره ۲۹ - گیرد شرار عبرت، از بی بقایی ما
شماره ۳۲ - حلاوت در مذاقم نیست آب زندگانی را
شماره ۴۹ - بیابان مرگ حسرت کرده ای مشت غبارم را
شماره ۸۳ - به آب از آتش می داده ام خاک مصلّا را
شماره ۸۷ - گذشته است ز گردون لوای رفعت ما
شماره ۹۱ - خامه فروهشته بود، آیت تنزیل را
شماره ۹۷ - به فردا وعده داد امروز جان ناشکیبا را
شماره ۱۲۷ - جنون را کارها باقی ست با مشت غبار ما
شماره ۱۳۵ - ز خورشید قیامت گر کنم بالین سر خود را
شماره ۱۶۴ - دارد سر ما شورش سودایی اگر هست
شماره ۱۶۷ - به باغ راه خزان و بهار نتوان بست
شماره ۱۶۸ - بر سر خود دهدم جا، خم پاکیزه سرشت
شماره ۱۷۰ - هزار رنگ گل داغ در کنار من است
شماره ۱۷۷ - احساس مبدل شد و محسوس همان است