و له ایضاً
و له ایضاً
حکایت - آن شنیدی گفت پیری با پسر
غزل ۱۰ - از عمر بسی نماند ما را
غزل ۲۲ - آنچه را از بهر من او خواست آن آید مرا
غزل ۵۰ - پژمرده شد دل زآلودگیها
غزل ۲۱۶ - تا کی ز صلاح من و زهد تو بگویند
غزل ۴۳۰ - یاران میم ز بهر خدا در سبو کنید
غزل ۵۱۳ - بر سر خستهات بیا دم نزع
غزل ۵۱۶ - هرکه جا داد او رسوم اهل دنیا در دماغ
غزل ۵۷۷ - از بوی می عشق برنگ آمدهام
غزل ۹۱۵ - دل و جانم اسیر غم تا کی
غزل ۹۲۷ - جانم اسیر تا کی در خنگ زندگانی
رباعی ۳۰ - از لذت عیش اینجهان سرد شدم
غزل ۲۶۸ - ساقی ایام گل آمد، حبذا ایام گل
قطعه ۲۷ - دیدن خواجگان بلایی بود
قطعه ۱۱۹ - اکمل دولت و دین ای شرف منصب تو
رباعی ۶۸ - سلمان، زر و اسب و کار و بارت بردند
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - در مدح دلشاد خاتون
بخش ۴ - اندرز به فرزند