غزل ۶۴۹ - دوش تا روز دل از عشق تنعم می کرد
غزل ۶۶۲ - خواجه آنجا فقیر خواهد بود
غزل ۶۶۵ - این سعادت بین که ما را رو نمود
غزل ۶۷۲ - نور روی او به چشم ما نمود
غزل ۶۸۳ - مائیم ایاز و یار محمود
غزل ۶۸۴ - هرچه امکان لطف و رحمت بود
غزل ۷۰۹ - عالم چو مثالی است که در آب نماید
غزل ۷۱۱ - عاشق آن است که معشوق به جان می جوید
غزل ۷۱۲ - این و آن بود جمله آن گردید
غزل ۷۲۰ - در دور قمر نقطهٔ خورشید ببینید
غزل ۷۳۱ - دردی است در این دل که به درمان نتوان داد
غزل ۷۳۲ - هر که او در عشق جانان جان نداد
غزل ۷۳۸ - یا رب ز غم هجران رستیم مبارک باد
غزل ۷۵۸ - دولت عشق به هر بی سر و پائی نرسد
غزل ۷۶۱ - آب حیات از لب ساقی به ما رسید
غزل ۷۶۳ - او را به خود نبینی او را به او توان دید
غزل ۷۶۴ - جام می گر به دست ما برسد
غزل ۷۶۵ - چشمی که چشمهٔ آب از چشم ما روان دید
غزل ۷۶۸ - چشمم نورت در این و آن دید
غزل ۷۷۱ - به چشم ما جهانی می توان دید