غزل ۱۱۶ - آفتابی رو نموده مه نقاب
غزل ۱۲۱ - در دیار تو غریبیم و هوادار غریب
غزل ۱۳۶ - زمین جسم است و جانت آسمان است
غزل ۱۴۱ - با محیط عشق او دنیا بر ما شبنمی است
غزل ۱۶۶ - عشق او همدم دیرینهٔ ماست
غزل ۱۷۱ - چشم ما نور خدا بنمایدت
غزل ۱۷۵ - عشق او سلطان ملک جان ماست
غزل ۱۹۴ - منزل صاحبدلان صُفّهٔ صدق و صفاست
غزل ۲۰۱ - آفتاب حسن او از مه نقابی بسته است
غزل ۲۱۰ - بیا ای شاه ترکستان که هندوستان غلام تست
غزل ۲۲۵ - هر که باشد همچو سید حق پرست
غزل ۲۲۷ - چه غم دارم چو یارم غمگسار است
غزل ۲۳۱ - بحر بی پایان ما را آبروئی دیگر است
غزل ۲۳۸ - نور رویش آفتابی دیگر است
غزل ۲۴۲ - عمر خوش باشد ولی با یار همدم خوشتر است
غزل ۲۶۷ - آفتاب خوشی هویدا گشت
غزل ۲۷۱ - عشق مست است و عقل مخمور است
غزل ۲۷۸ - دل مسند پادشاه عشق است
غزل ۲۸۱ - مخزن اسرار سبحانی دل است
غزل ۲۸۳ - دردمندیم و دوا درد دل است