معنویت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۳۷ - شب که آن آیینه رو را در برابر داشتم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۵۱ - کعبه مقصود را در نقطه دل یافتم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۶۰ - غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۶۳ - پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۶۷ - شد ز بیقدری غبار دیده ها شعر ترم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۷۷ - تیغ کوه همتم دامن ز صحرا می کشم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۸۰ - خاک صحرای جنون در چشم گریان می کشم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۹۹ - چند روزی بر در صبر و تحمل می زنم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۰۰ - رشته امید را تا چند پیوندم به خلق صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۰۵ - چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۰۷ - برق آهی کو که رو در خرمن گردون کنم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۱۸ - درریاض آفرینش صد دل بی برگ را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۲۱ - گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان می کنم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۲۶ - چند از غفلت به عیب دیگران گویاشوم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۳۴ - ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۵۲ - ما چو سرو از راستی دامن به بار افشانده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۵۵ - گر چه ما سر پیش از جوش ثمر افکنده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۶۱ - ما به بوی گل ز قرب گلستان آسوده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۷۰ - گرد باد دامن صحرای بی سامانیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۷۶ - ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم