شماره ۲۶۶ - امروز کار و بار جهان را خراب گیر
شماره ۳۰۶ - ناله اصحاب مسجد نیست بی فریادرس
شماره ۳۰۷ - کسی به مشک نگفتست کم کن از انفاس
شماره ۳۲۴ - دهر پرفتنه و شورست ز چشم سیهش
شماره ۳۹۰ - لب ساقی روان ها، دل چشمه حقایق
شماره ۳۹۶ - رسید فصل گل و عیش گلشنم نزدیک
شماره ۴۱۵ - ما قلم در آتش و دفتر در آب افکنده ایم
شماره ۴۳۳ - به تمنای غلط بر همه کس میر شدیم
شماره ۴۳۶ - غساله شوی ته کاسه و ایاغ شدم
شماره ۴۸۶ - عیش تنگم کز دل افشردن چکد خوناب ازو
شماره ۵۱۴ - آب رز در خم آتشین نشده
شماره ۵۱۶ - دل بر این ناخوش آشیانه منه
شماره ۵۲۰ - درین میدان پر نیرنگ حیرانست دانایی
شماره ۵۲۲ - بر دماغم دویده شیدایی
شماره ۵۴۵ - از کم سخنی و سر به زیری
شمارهٔ ۵ - این قصیده در روز فرخ مولود صاحب زاده برخوردار میرزا ایرج بن عبدالرحیم خان و در مدح والده مخدره گفته شده
شمارهٔ ۲۴ - این قصیده ایضا بعد از معاودت مکه معظمه در احمدآباد گجرات در مدح نورنگ خان گفته شده
شمارهٔ ۲۹ - ایضا این قصیده در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان واقعست اول مخلع به مطلع ثانی و آخر متوجه به مطلع اول مکرر بجایزه پسندیده معزز گردیده
شماره ۹ - در باده شریعت از دین خطرست
شماره ۵۹ - تا سایه خامه ات به حرفم افتاد