شماره ۶۱ - هر محنت و غم که سر به جانت دادند
شماره ۱۲۲ - خوش رست چمن رشته خارا برچین
شماره ۱۴ - ز لطف دوست کی آید دریدن پرده ما را؟
شماره ۲۴ - نوروز گشت و هر رگ ابری بهار را
شماره ۲۷ - بنرمی میتوان تسخیر کردن خصم سرکش را
شماره ۳۰ - دل چسان پنهان کند در سینه آه خویش را
شماره ۳۷ - از بسکه سست گشته تن مبتلا مرا
شماره ۶۶ - به پیری، از چه رو می افگنی کار جوانی را
شماره ۷۱ - منزل کناره کرده، ز راه عبور ما
شماره ۷۲ - بسکه گردیدند همراهان ما دلگیر ما
شماره ۷۵ - شیشه دلها شکستن، نیست کار سنگ ما
شماره ۱۰۵ - برخاست چون شباب و، بجایش نشست شیب
شماره ۱۰۷ - یک نظر غافل نمیگردند از پاس حیات
شماره ۱۳۲ - سجده پیش هر بتی کفر است،یک جانان بس است
شماره ۱۴۰ - روزگار جامه دیبا و فرش مخمل است
شماره ۱۴۸ - زکام اینکه فرو ریزدم، نه دندان است
شماره ۱۵۲ - قالیت، گرنه کار کرمان است
شماره ۱۵۴ - بی فکر تو، ناپاک دل از لوث جهان است
شماره ۱۶۳ - میدود هر سو سخن،صاحب سخن گر ساکن است
شماره ۱۷۳ - مرد روشندل، ز نقص خویشتن شرمنده است