معنویت

سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۶ - نرم شد از خواب غفلت بستر سنگین ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۷ - یارب از دارالشفای خود دوایی ده مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۶۷ - خدایا تازه کن چون شمع مغز استخوانم را سیدای نسفی غزلیات شماره ۶۸ - خداوندا مده از جوی غفلت آب تاکم را سیدای نسفی غزلیات شماره ۷۰ - از خزان محفوظ کن یارب گلستان مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۷۵ - ای چمن آرا خزان گشتم بهاری ده مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۳ - نرگس و بادام بی او چشم بد باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۷ - گل نیم در بر لباس محترم باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۳ - می کند سرو از حد غماز بازار مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۵ - لطف کن یارب ازین سودا رهایی ده مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۵۵ - دل به دام کاکل آن دلربا افتاده است سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۹۴ - با یار و دوست شیوه عهد و وفا نماند سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۲۹ - فرهاد ناله می کند از تیشه ام هنوز سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۰ - تو و بدمستی و عاشق کشی و خنجر خویش سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۶۳ - روی دلی ز مردم عالی نیافتم سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۷۷ - از آن روزی که دور افتاد زان زلف دو تا دستم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۰۳ - از عدم جسم خراب و رنگ زرد آورده ام سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۲۶ - خبر از زلف او با جان غم پیوسته آوردم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۳۱ - تا به سودای تو از خانه به بازار شدیم سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۰۲ - فصل نوروز است می‌آید هوای تازه‌ای