ملامت

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

حافظ غزلیات غزل ۸۹ - یا رب سببی ساز که یارم به سلامت سعدی غزلیات غزل ۲۸۷ - نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید عطار نیشابوری تذکرة الأولیاء ذکر یوسف بن الحسین قدس الله روح العزیز صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۷۹ - خجلت ز عشق پاک گهر می بریم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۴۵ - زخم گل آب از نوای آبدارم می کشد صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۴۷۰ - هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشد حکیم نزاری غزلیات شماره ۱۴۳ - آه مِن حُبّکَ مِن حُبّکَ آه این چه قضاست حکیم نزاری غزلیات شماره ۴۶۹ - هرکه در عشق چو ما از سر جان برخیزد حکیم نزاری غزلیات شماره ۷۷۳ - به جز ملامتم از دل نمی شود حاصل کمال خجندی غزلیات شماره ۷۶۶ - گر خود هزار سنگ ملامت به سر خورم بابافغانی غزلیات شماره ۳۸۳ - خوش آن حالت که در روی گلی نظاره می کردم اوحدالدین کرمانی رباعیات الحاقی شماره ۶۲ - من عشق تو را به صد ملامت بکشم سلیم تهرانی رباعیات شماره ۶۹ - در عشق کجا دمی به عشرت بودم؟ اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۰۲۷ - سوختم از نوش وصلت کارزو میداشتم سعیدا غزلیات شماره ۴۸۸ - منت اغیار و آزار ملامت می کشم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۳۷۸ - در عشق تو تا چند کشم بار ملامت ادیب صابر رباعیات شماره ۲۴ - در تو نگرم که هر که در تو نگرد سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۲ - روز محشر بزم دست سوی افسر خویش سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۱۸ - نسیم صبح پیامی رساند در گوشم